14 Mayıs 2017 Pazar

Engelli anneleri, annelerimiz...

Annelik sabır, fedakarlık ve özveri ister. İş sevginin koşulsuz dağıtılma boyutuna gelince onların hızlarına yetişilmez. Zira çocuklarının eksikliklerini kendinden ödün vererek tamamlarlar.

Yaşadıkları sürece bitmez onların sorunları, bitmek bilmeyen azimleri gibi. Çocuklarını topluma kazandırmak isterler, iyi bir eğitim alması için mücadele ederler. İstihdam olanaklarına kavuşması için diğerlerinden daha fazla çaba gösterirler. Engellendikleri zaman da tıpkı çocukları gibi yara alırlar. 

Herkes aynı şansa sahip değildir hayatta. Kimileri yaşama atılmaktan, kendini ifade etmekten yoksundur. Günlük ihtiyaçlarını bile tek başına karşılayamaz. İşte o zaman hayattaki en büyük destekçileri tüm yükü alır omzuna, yüksünmeden, yorulsa bile seslenmeden. Bu nedenle engelli ile engelli anneleri arasındaki bağ öyle derin ve güçlüdür ki. 

Engelli annelerinin kendilerine ayıracak özel zamanları ya yoktur ya da sınırlıdır. Tüm vakitlerini engelli çocuğunun ihtiyaçlarına göre ayarlar. O uyuduğunda uyur, o uyanmadan kalkıp işlerini toparlar. En büyük mücadeleleri ise çocuklarının sosyal hayata katılmalarında gösterdikleri çaba ve destektir. Engelli olsun ya da olmasın tüm insanların insanca yaşayabilme hakkına sahip olması lüks değil, zarurettir çünkü.

Eğitim, aklı melekeleri yeterli olan herkes için şart iken engellilerin de bu haklarını kullanıp, istihdama katkıda bulunması sosyal devlet olmanın da gereğidir aynı zamanda. Sosyalleşebilmek, engelli bireyin öz güveninin artmasını da sağlar. Ne var ki fiziksel ve çevresel yetersizlikler bu olanağı da ortadan kaldırır.


Yeterli donanımdan yoksun engelli birey için eve kapanma sosyal hayattan kopuşu da beraberinde getirir. Böylelikle aileye daha bağımlı olan engelliler için toplumdan soyutlanma yetersizlik hissini de besler. Toplumla sağlıklı iletişim kurabilmek için karşılıklı hoşgörü, duygudaşlık ve hoşgörü gereklidir. Buna hem engelli bireylerin hem de ailelerinin ihtiyaçları vardır.

Engellilerin yaşama katkıda bulunmasında, ihtiyaçlarının karşılanmasında, toplumda söz sahibi olmasında, velhasılı yaşadıkları süre boyunca annelerinin varlığı inkar edilemez. Engelli annelerine verilecek en küçük bir destek bile toplumsal ilerlemeye ve gelişmişlik düzeyine katkıda bulunacaktır. Zira gelişmişliğin en büyük göstergesi, korunmaya muhtaç insanlara gösterilecek özenle toplumsal hoşgörü ve huzura katkıda bulunmaktır.







*Fotoğraflar, google'dan







2 yorum:

Fatofotofan Tv dedi ki...

Çok güzel bir paylaşım olmş kalemine sağlık.

Mukaddes'in Kaleminden dedi ki...

Teşekkür ederim, güzel günler...